The "BLUES" I've lived...

Μετά από αρκετή σκέψη και επειδή οι φωτογραφίες κάποια στιγμή αποκτούν την δική τους αυτόνομη διάσταση ,χωρίς να "κουβαλάνε" κακές συμπεριφορές και πίκρες,αποφάσισα ν'ανοίξω μια νέα σελίδα σε αυτό το blog που είναι αφιερωμένο στο “BLUES” με τον γλαφυρό και συνάμα “φορτωμένο” τίτλο: “The Blues I've Lived...”.Θα είναι μια σελίδα που θα προσπαθήσει μέσα από τις φωτογραφίες που θα περιέχει και τα κάποια σκόρπια σχόλια (άλλες κακές ,άλλες καλούτσικες) να δείξει την σχέση κάποιων ανθρώπων με ένα είδος μουσικής που για κάποιες δεκαετίες απετέλεσε το “κρυμμένο μυστικό”του Ελληνικού Underground για να καταλήξει σε κάτι βαρετό-λυπάμαι που το λέω- και πολλές φορές “άψυχο” αναμάσημα μιας άλλης εποχής. Υπάρχουν εξαιρέσεις. Σίγουρα. Κάποιοι που ξέρουν τα μυστικά αυτής της μουσικής και αν τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και αυτό θα γίνει σίγουρα αμέσως αντιληπτό...Οι ευκαιρίες όμως αυτές όσο πάνε και λιγοστεύουν .Πολλά φταίνε! Δεν είμαι ο κατάλληλος για να τα αναλύσει... Το καλό με την φωτογραφία είναι ότι πιάνει την συγκεκριμένη στιγμή χωρίς να νοιάζεται για το πριν και το μετά...Έτσι μένει η “αγνή” ανάμνηση.

Όλα αυτά τα χρόνια μέσα από την ενασχόλησή μου με αυτή την μουσική και την φωτογραφία, το μόνιμο ζητούμενο ήταν να μπορέσω  ν' αποτυπώσω το “συμβάν”.Αυτό που έβλεπα,αυτό που άκουγα και που πολλές φορές είχα συμμετάσχει στο να υπάρξει...( Μιλάω για τις φωτογραφίες μέσα στο “Blues”). Άλλες φορές κάτι πετύχαινα κι άλλες όχι. Η καταγραφή όμως υπάρχει και θα ήταν κρίμα να μείνει ξεχασμένη. Αυτός είναι και ο σκοπός αυτής της σελίδας αυτού του Blog. Εύχομαι σε κάποιους να αρέσει...Αυτά!

Dave Kelly (the Blues Band)

   Ο πρώτος - πρώτος πελάτης του μαγαζιού (Σάββατο 1 Νοεμβρίου 1982,ώρα 20:00) και blues κιθαρίστας, ο Θανάσης Κόλλιας,έμεινε πάντα φίλος του "BLUES" .Εδώ "τζαμάρει" με τους Small Blues Trap στο εορταστικό event-Live για τα 25 χρόνια του μαγαζιού το 2007. 

 Σεπτέμβριος 1986. Στη μπαριέρα δύο φίλοι συζητούν.Μανώλης Αγγελάκης και Μπόρις Βουτσίνος. Θέμα : Πως θα παίξουν καλύτερα τα Blues που και οι δύο αγαπούν. Τα ακουστικά Country Blues που πολύ λίγοι τότε ήξεραν.  Αποφασίζουν ότι θα το κάνουν τελείως ακουστικά  ,Unplagged. Μόνο με την συνοδεία ενός όρθιου μπάσου...  Έτσι κι έγινε.  Το κοινό  πρόθυμο συμμετείχε κάνοντας ησυχία (άλλες εποχές!). 

   Σε μία από τις εμφανίσεις των παιδιών έπεσε το ηλεκτρικό σε όλη την περιοχή αφήνοντας το μαγαζί χωρίς φώτα και εξαερισμό αλλά και με ένα ακουστικό σχήμα να συνεχίζει να παίζει...

Ανάψαμε κεριά,ανοιγοκλείναμε μανιωδώς την πόρτα για να φύγει ο καπνός από τα τσιγάρα,και το live συνεχίστηκε κανονικά χωρίς κανένας να φεύγει...Όταν μετά από παραπάνω από μια ώρα το ρεύμα ξαναήρθε και "επανήλθαμε στην κανονικότητα", ακούστηκε ένα επιφώνημα απογοήτευσης και  όλοι σιγά σιγά άρχισαν να φεύγουν...Είχε χαθεί η μαγεία ...Το μαγαζί από εκεί που ήταν γεμάτο σ'ένα τέταρτο  άδειασε. Μια μικρή ιστορία ακουστικής μαγείας...

Blues Moments in time...

Phil Guy Καλοκαίρι 2000. Κουτσομπολέυοντας και σχολιάζοντας γύρω από μουσικά-κι όχι μόνο-θέματα με τον Phil Guy στην αυλή του μαγαζιού ,καλοκαίρι ,μετά από συναυλία στα Δυτικά προάστια.Κάποια πράγματα απλά δεν λέγονται...Ένας γλυκύτατος άνθρωπος,απλός και πολύ φιλικός.Ενθουσιάστηκε με το μαγαζί και πρότεινε να τον φέρουμε και θα έπαιζε και δωρεάν...Που χρήματα όμως...Γύρω στις 5 το πρωί με αποχαιρέτησε αγκαλιάζοντας με και έφυγε δυστυχώς για πάντα...R.I.P.(April 28, 1940 – August 20, 2008) Από τις πιο συγκινητικές σκηνές και όσο πιο blues μπορείς να ζήσεις.Αυτά!

 Charlie Zimmerman and Borris Voutsinos

featuring  George Panousis

Από τα τελευταία Live στη Βατοπεδίου (το 1993 πήγαμε στην Πανόρμου)

Το ανακοινωθέν στην πόρτα της "Υπόγας"
 (παρατσούκλι του πρώτου μαγαζιού στην Βατοπεδίου 4...)

Απρίλης 1992/ Από το πουθενά εμφανίζεται Ελβετός bluesman ονόματι Charlie Zimmerman,γουστάρει το μέρος και θέλει οπωσδήποτε να παίξει live.../ Μας βάζει στην πρίζα και επιστρατεύουμε με την σειρά μας τους “βετεράνους” εγχώριους μουσικούς που συχνάζουν στο μαγαζί/ Πρώτος και καλύτερος ο παλιός γνωστός και φίλος πάντα Μπόρις Βουτσίνος/ Από τους λίγους που ασχολούνταν τότε με το δύσκολο χώρο του “ακουστικού” η Country Blues / Κατεβάζουμε από τον τοίχο πάνω από τους δίσκους του μαγαζιού την μεταλλική αυθεντική Dobro (από τις λίγες που υπήρχαν τότε στην Ελλάδα και που τραβούσε την προσοχή όλων που έμπαιναν στο “Blues” μιας και δεν είχαν ξαναδεί τέτοια κιθάρα,τουλάχιστον από κοντά)/ Ο Μπόρις την κουρδίζει και την “συμμαζεύει” όπως μόνο αυτός ξέρει και ύστερα από μερικές πρόβες όλα είναι έτοιμα.../ Λείπει όμως ένα πολύτιμο “συστατικό” για τέτοιου είδους Blues/ Η φυσαρμόνικα.../ Σ’ αυτό θα έρθει να βοηθήσει ένας από τους καλύτερους φυσαρμονικίστες σ’ αυτή την χώρα/ Ο Γιώργος Πανούσης / Παλιός φίλος πριν από την ίδρυση του μαγαζιού (1981) είχε ήδη διανύσει σημαντική πορεία στην εγχώρια Blues σκηνή συνοδεύοντας ακόμη και ξένους μουσικούς στις εδώ εμφανίσεις τους όπως ο John Hammond στην ιστορική εκείνη συναυλία στο Παλλάς το 1983/ Έτσι λοιπόν η ζωντανή εμφάνιση αυτού του τρίο είχε τις καλύτερες προδιαγραφές /Παρασκευή 17 Απρίλη λοιπόν ο Ch. Zimmerman (Dobro Original Greyhound Guitar) ,o Μπόρις Βουτσίνος(Dobro Steel Guitar) και Γιώργος Πανούσης (Harmonicas) , με ελάχιστα μέσα στην διάθεση τους , έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους αφήνοντας πίσω τους ακόμη ένα “ίχνος” αυθεντικού ακουστικού Blues σ’ έναν χώρο πού έμελλε να τους φιλοξενήσει και σαν φίλους και σαν μουσικούς για πάνω από άλλα είκοσι χρόνια.../ Η οπτική καταγραφή γίνεται με ταπεινά “αναλογικά” μέσα εκείνης της εποχής (Canon A1- φακός 50/1.8 και film:Kodak T-Max 3200)/ Ευτυχώς ,αρκετά χρόνια μετά (26...), με την βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας μπορούμε να επεξεργαστούμε αυτές τις φωτό και έτσι να προσπαθήσουμε να “μοιραστούμε” μερικές αναμνηστικές πόζες /

                                                                            

  Αρχές δεκαετίας '90 the JIVE ROCKETS

Ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα στους JIVE ROCKETS, ένα από τα πρώτα rockabilly σχήματα του κιθαρίστα,τραγουδιστή και προ πάντων Rock’n’Roll καλλιτέχνη (!) Τάσου Σαβουλίδη που για χρόνια ήταν πελάτης και πολύ φίλος του “BLUES” και προσωπικά δικός μου (κι ακόμη είναι...).Από τις πρώτες φώτο-καταγραφές μου έχουν πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην μνήμη μου και τραβήχτηκαν τις εποχές που η πρώτη γενιά Rockabilly άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά...Εκεί τέλη δεκαετίας 80s’ με μέσα 90s’.

Γιάννης Καραγιαννάκης:κορνέτα (σήμερα παίζει με τους the storyville ragtimers), Jim Kefalidis – Drums ( σημερα (2018) μαζί με τον Χρήστο Ζώη στους HiRollers και στους Jitterbugs) , Christos Zois : κόντρα μπάσο , φωνή και φυσικά Τασος Σαβουλίδης: Κιθάρα ,Φωνή.

Η παρουσίαση στην αρχή θα είναι χρονολογικά άναρχη (ότι θυμηθήκαμε χαρήκαμε).Αργότερα ελπίζω να μπει κάποια σειρά και να πάρει πιο "ιστορική " χροιά!!!

Πάμε τώρα σε ένα από τα πιο παλιά Live στο "BLUES" ... Μέσα δεκαετίας '80 - τότε απέκτησα και φωτογραφική και άρχισα να "ψάχνομαι"- ένας πολύ νεαρός Γιάννης Μόνος με τους JUGBAND BLUES,  παρουσιάζει την αγάπη του για την πιο Jazzy πλευρά των Blues με το αγαπημένο του HAMMOND όργανο...

(Για περισσότερες πληροφορίες γύρω από τον Γ.Μόνο και τα σχήματα του διαβάστε το άρθρο-αφιέρωμα : https://www.ogdoo.gr/prosopa/synenteykseis/giannis-monos-diaplekomenes-blues-istories.Εκεί γίνεται και αναφορά γι αυτό το Live στη Βατοπεδίου...)

JUGBAND BLUES:Δημήτρης Τερζάκης (μπάσο), Δημήτρης Μπακόλας (κιθάρα), Στέλιος Σαντοριναίος (ντραμς)

Αρκετά χρόνια αργότερα,το 2009, το δίδυμο Γιάννης Μόνος-Στέλιος Σαντοριναίος ,δίνει πάλι το παρόν στο "Blues"αλλά αυτή την φορά σαν HOT ORGANIC TRIO.Αλλά γι αυτές τις εμφανίσεις αργότερα...

Μελέτης Πόγκας τώρα:

Και παλιός πελάτης και παντοτινός φίλος του "BLUES" και ένας από τους πιο "ευρηματικούς" μουσικούς της Ελληνικής σκηνής

(Κάτι σαν μικρό αφιέρωμα...)

Blues Fathers and the Swingers

Take the Money and Run

Tangled Up in Blue and more...

    Ιανουάριος του 2010/Στη μικρή σκηνή του “Blues” εμφανίζεται με τους Blues Fathers and the Swingers ο Μελέτης Πόγκας, δείχνοντας με το ηλεκτρικό του παίξιμο στην κιθάρα την αγάπη του στον Rory Gallagher/ Στα drums ο αργότερα Opera Chaotique :Voodoo Drummer Χρίστος Κουτσογιάνης (Chris Koutsogiannis)/ Μπροστά από τα ντράμς καμαρώνει μια υπέροχη μεταλλική ακουστική κιθάρα προαναγγέλλοντας και το ακουστικό μέρος της βραδιάς.../ Mαζί με τον Χρίστο και τον Μελέτη και ο βετεράνος πια μπασίστας (Από τις μέρες της “Σαύρας των Βασιλικών Δρόμων του Λ.Παπαλέξη) Φώτης Δασκαλάκης/ Πλήκτρα ο Γιώργος Κουβαράς-George Kouvaras/ Η βραδιά “κύλησε” με το πρόγραμμα να μοιράζεται ανάμεσα σε “λευκά” ηλεκτρικά και ηλεκτρισμένα Blues και ακουστικά Old Time προπολεμικά (real blues) κομμάτια από τους μεγάλους του είδους όπως ο R.Johnson και ο Skip Jam

Δεν έλειψαν και τα τζαμαρίσματα με παλιούς μουσικούς της μικρής Αθηναϊκής σκηνής του είδους όπως ο Α.Γκομόζιας και ο Γιώργος Δασκαλάκης (Zoolixo Ligo) συμπληρώνοντας έτσι μια όμορφη βραδιά πραγματικού Blues σε ένα χώρο που προσπάθησε να φιλοξενήσει αυτή την μουσική όσο καλύτερα μπορούσε /Έτσι ξεκινούσε και η γνωριμία μου με μία από τις πιο πολυσχιδείς μουσικές προσωπικότητες του Ελληνικού Rock-Blues χώρου που η “δράση” της απλώνεται από τα Swing των Take the Money and Run μέχρι τα σκοτεινά μονοπάτια της Goth Folk και των Grey River & the Smoky Mountain/Αυτή την γνωριμία- και πιστεύω και φιλία- θα ήθελα να περιγράψω μέσα από σχόλιά ,μικρές ιστορίες και φωτογραφίσεις μου που προσπάθησαν να πιάσουν την εντιμότητα και την αυθεντικότητα ενός μουσικού μιας σκηνής που αγωνίζεται να “υπάρξει” τόσο μακριά από τον χρόνο και τον τόπο που την γέννησε.../

Μετά απ’αυτό το πρώτο Live ακολούθησαν και άλλα πέντε σε διάρκεια δυο σαιζόν, πάντα σε όμορφα φιλικό κλίμα μιας και η βασική πολιτική του “BLUES” σχετικά με το ποιος θα έπαιζε στην μικρή σκηνή του ,ήταν οι προσωπικές σχέσεις και όχι το πόσο κόσμο θα “έφερνε” το κάθε συγκρότημα.../Ήταν πιστεύω μια σωστή πολιτική και αποδείχθηκε από το ζεστό κλίμα που επικρατούσε στα lives και που περνούσε και στον κόσμο.

Add caption

Μια σκέψη που δημιουργήθηκε εκείνες τι ημέρες του 2010 ήταν αν θα γίνονταν να παίξουν και οι Take the Money and Run, ένα σχήμα Swing και Blues που είχε σχηματιστεί το 1995 και είχε γίνει ευρύτερα γνωστό από την συνεργασία του με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη/Μια “δοκιμή” θα έπειθε.../Νοέμβρης 2010/Η πιο καλή εποχή για ζωντανές εμφανίσεις στο μαγαζί και η βραδιά ξεκινάει με την εντυπωσιακή και θεατρικά φροντισμένη εμφάνιση (Γραβάτες, κουστούμια κλπ...) των Take the Money and Run με κεντρικές φιγούρες τον Μελέτη στις κιθάρες και δίπλα του τον Βασίλη Τζαβάρα στα πλήκτρα,κιθάρα,μαντολίνο και φωνή /Όπως καταλάβατε η σκηνή είχε γεμίσει ηλεκτροάκουστικά όργανα που έδιναν την εντύπωση μιας μουσικής παρέας έτοιμη να “τζαμάρει” στο σαλόνι του σπιτιού ενός από τα μέλη.../Το ότι και το κτίριο του μαγαζιού ήταν ένα παλιό σπίτι του 1920, βοηθούσε/ Το κόκκινο καπέλο και η εμφάνιση του Γιάννη Καραγιάννη με το εντυπωσιακό όρθιο μπάσο του δίπλα στον drummer του συγκροτήματος Γιάννη Νοταρά ολοκλήρωνε την χαοτική εικόνα που έκανε πολλούς από εμάς να χαμογελούν λέγοντας : που τα κουβάλησαν όλα αυτά!

Μετά από τέσσερις πολύ πετυχημένες εμφανίσεις των Take the Money and Run ( σε διάστημα δύο χρόνων) και την κυκλοφορία ενός πολύ καλού επετειακού CD, του “Aged 15 Years”,σταματούν ουσιαστικά οι εμφανίσεις τους αλλά όχι και οι εμφανίσεις του Μελέτη στο “BLUES”. 

“TANGLED UP IN BLUE” είναι το όνομα του Duo (Μ.Πόγκας-Βασίλης Τζαβάρας) που θα εμφανιστεί δυο-τρεις φορές στην “απέλπιδα” -δυστυχώς_ προσπάθεια να κρατήσω μόνος το μαγαζί και την ιστορία του, μέσα από την επαναλειτουργία του πάνω ορόφου...Άψογοι φίλοι και πολύ καλοί μουσικοί και οι δύο βοήθησαν με την ζεστασιά της παρουσίας τους τις δύσκολες εκείνες μέρες του 2013.Blues,Ragtime,Swing και Γαλλόφωνες πινελιές από τον Βασίλη , δημιουργούσαν μια πραγματικά “οικογενειακή” ατμόσφαιρα...

Ο “άτυχος” χρόνος και η γενική απογοήτευση που ακολούθησε το κλείσιμο του “BLUES” μετά από 32 ολόκληρα χρόνια δεν στάθηκαν ικανά να σταματήσουν την φιλική σχέση μου με τον Μελέτη και έτσι λίγο αργότερα τον βρίσκω να παίζει μουσική της Νέας Ορλεάνης μαζί με παλιούς καλούς φίλους στους The Storyville Ragtimers .Όπως πάντα καλός και στο μπαντζο συνοδεύει τα πνευστά τους Γιάννη Καραγιαννάκη – κορνέτα και Κωστή Βαζούρα – σοπράνο, άλτο σαξόφωνο. Dixieland, Ragtime, Blues στα καλύτερά τους... 

Η Φωτο-Μουσική μου αναζήτηση με οδήγησε τον Νοέμβρη του 2017 να παρακολουθήσω το PRAIRIE AND RUST FESTIVAL- Volume 3 στο “ΖΟΟ” στο Χαλάνδρι. Εκεί ανάμεσα στα “ανεξάρτητα” ονόματα που θα εμφανίζονταν το τετραήμερο που διαρκούσε το Festival , ήταν και οι Grey River & The Smoky Mountain.Μια ανερχόμενη,εξαιρετική Folk μπάντα που με τρομακτική άνεση βουτούσε στα σκοτεινά νερά Των Dark-Goth θρήνων του “ξεχασμένου” Αμερικανικού Νότου.Στο απαραίτητο μπάντζο ο Μελέτης, που με την πείρα στα αρχαϊκά Blues συμπλήρωνε την άψογη εικόνα του συγκροτήματος.

Έτσι λοιπόν το 2018 βρίσκει τον Μελέτη να συμμετέχει σε ουκ και ολίγα σχήματα: Blues Fathers and the Swingers, Grey River & The Smoky Mountain,The Storyville Ragtimers και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά στο ZOO αρχίζει να εμφανίζεται με τον πολύ καλό αρμονικίστα Νίκο Σκιαδόπουλο γνωστό από την συμμετοχή του στους βετεράνους της Ελληνικής Blues σκηνής : Blues Cargo. “BACK TO THE ROOTS” το όνομα του project κινείται γύρω από αρχαϊκά Blues που με την συνοδεία της μεταλλικής κιθάρας του Μελέτη παίρνουν την σωστή τους μορφή.Στο Duo έρχεται να προστεθεί και ένας άλλος βετεράνος της φυσαρμόνικας και παλιός γνώριμος, ο Χρήστος Πολύδωρος και λίγο αργότερα ο ήχος συμπληρώνεται από το κόντρα μπάσο του Θανάση Γκιουλέα από τους Grey River & The Smoky Mountain.

                                 2009 - Alex K και Telecaster Nick
Μια ξεχωριστή βραδιά με τον Alex K (Last Drive,Earthbound) και τον Telecaster Nick (Dustbowl) σε ακουστικές αποδόσεις γνωστών τραγουδιών Blues και Rock...

         Black Cotton Doll and Gregoris Ntanis Duet

Νοέμβριος 2012.Γλυκιά και ενεργητική παρουσία .Ιωάννα Τσαγκάρη η άλλως Black Cotton Doll. Tην συνοδεύει ένας από τους καλύτερους αλλά και σεμνότερους Jazz κιθαρίστες του χώρου.

 

Τα γνωστά αδέρφια Boogieman και Little Tonnie ( οι γνωστοί Big Nose Attack) όταν ήταν Down and Out . Η φωτογράφιση έγινε σε χώρο εκτός "BLUES" .Σ' αυτή τη σελίδα θα υπάρξουν και φωτογραφίες από άλλους χώρους αλλά πάντα μουσικών σχετικών με τα Blues...

                                                                                                                                                                     'Ισως μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωτό  από το "πρώτο" BLUES, την "υπόγα" όπως καθιερώθηκε να λέγεται αργότερα από τους παλιούς πελάτες...Σε πρώτο πλάνο ο Κώστας Κωνσταντάς -μπάρμαν για λίγο καιρό- μεγάλος συλλέκτης και γνώστης σπανίων βινυλλίων.

Κρατώντας την αυθεντική Dobro  που είχε μόλις αποκτήσει -  και που αργότερα κοσμούσε τους τοίχους πίσω από τις μπαριέρες του "BLUES' για πάνω από είκοσι χρόνια - ο Μανώλης Αγγελάκης (Illegal Operation, ACW...) που και αυτός υπήρξε για κάποιους καιρούς μπάρμαν του μαγαζιού... Καπνίζοντας το τσιγαράκι του ο κοινός φίλος "Ψηλός"-Σπύρος Παπαγιαννόπουλός - επίσης ικανός μπάρμαν και στην "υπόγα" αλλά και αργότερα στην Πανόρμου...Όλοι λάτρες αυτής της μουσικής.                                                                                                   

                                                                             

Όπως λένε "ένας φίλος από τα παλιά..."

Έτσι μια βραδιά του Φλεβάρη ,2010 ήρθε και τζαμάρισε με τον Ανδρέα Γκομόζια και τους Blues Revenge ένας παλιός γνώριμος από τον καιρό της "Υπόγας" (Βατοπεδίου times!) ο Κώστας Σαριδάκις. Ένας εξαιρετικός ηλεκτρικός κιθαρίστας της Αθηναικής Blues σκηνής.Αν και όχι πιά "φανατικός" αυτού του Chicago ήχου ,είχε έρθει η ώρα να παραδεχθώ ότι με την ηλεκτρική κιθάρα είτε το έχεις είτε δεν το έχεις . Ο Κώστας σίγουρα  το "έχει" και ίσως και με τα χρόνια - ταπεινή γνώμη ακροατή - είναι και ακόμη καλύτερος...                          

Add caption

THE HOOKERS - από την Γερμανία!...Στο μπάσο ο "Hi Rollers" Χρήστος Ζώης. Στο ρόλο "κοινού" Mickey Pantelous και Boris Voutsinos. Όλ' αυτά το 1995

analog photo: N.Carellos © 1995.

Moments in Time... A Real Road -story!

    Ήταν μια Δευτέρα του Νοέμβρη του 2010. Μια -ευτυχώς- πολύ ήσυχη και βαρετή Δευτέρα. Άνοιξε η πόρτα και μπήκε ο σαξοφωνίστας που είχα δει την προηγούμενη μέρα με τους Royal Crown Revue στην μοναδική τους Αθηναϊκή συναυλία (21-10-2010) στο Fuzz.Support έπαιξαν οι δικοί μας HiRollers.Παλιός φίλος και "υποστηρικτής" του Χρήστου Ζώη και της παρέας του- είχαν εμφανιστεί και στο "BLUES" - δεν θα έχανα την ευκαιρία να αποθανατίσω και αυτούς αλλά και τους κύριους "αναβιωτές" του Swing, γνωστούς και από την εμφάνισή τους στην ταινία "The Mask" ... Το όνομα του : Ron Dziubla .Μιας και δεν είχε και πολύ δουλειά βρήκα την ευκαιρία να περάσω 4-5 ώρες με έναν πραγματικά ενδιαφέροντα Session μουσικό αλλά και δημιουργό που όπως απεδείχθη έπαιζε και σε Rockabilly σχήματα αλλά και Garage και Rythm'n'Blues!( Έπαιξε με τον Nick Waterhouse,τον Joe Bonammassa και τον John Mayall) Την συζήτηση την έκανε πιο εύκολη και το γεγονός ότι ήταν παντρεμένος με Ελληνο-Αμερικανίδα. Μιλήσαμε για τα πάντα και ήταν όμορφο το να βλέπεις ότι η κοινή αγάπη για την μουσική πραγματικά ενώνει... Από τότε κρατήσαμε επαφή. Αργότερα μου έγραψε ότι εκείνη η βραδιά είναι από τις αγαπημένες του "ROAD STORIES"... Τυχαία, σερφάροντας, έπεσα πάνω σ' έναν instumental δίσκο που συμμετέχει με τίτλο : "HOT BAD & SAXY" του 2014. Η μουσική του δίσκου περιγράφεται ως : 60's Stripper Burlesque-Garage Rock-Surf Rock-Crime Jazz. Θα τον βρείτε και μπορείτε να τον ακούσετε στο: (http://www.pennybanktunes.com/playlists/?album=pnbt-1051-hot-bad-saxy). Ελπίζω να σας αρέσει. Εμένα πάντως μου άρεσε πολύ...Για περισσότερα στοιχεία: https://rondziubla.com